Bielarus.net Навіны // Аналітыка // Курапаты // Форум
be pl en
Беларуская Салідарнасьць
Bielarus.net
Плятформа «Беларуская Салідарнасць»

Прэс-рэліз (4-8 лістапада 2007 г.)

На наступны дзень пасьля пачатку выступаў апазыцыі супраць прэзыдэнта Грузіі Саакашвілі 4 лістапада ў паветраную прастору Грузіі уварваліся расейскія ваенныя самалёты. Саакашвілі заявіў, што войскі краіны гатовыя абараніць незалежнасьць і тэрытарыяльную цэласнасьць Грузіі. Ён нагадаў таксама, што падзеі ў Грузіі зьяўляюцца часткай перадвыбарчай кампаніі ў Дзярждуму РФ.

4 лістапада ў Расеі сьвяткавалі “день народного едінства” ў гонар вызваленьня Масквы ад “польскіх інтэрвэнтаў” у 1612 г. Ня любяць, ой ня любяць успамінаць маскоўцы, што ў Крамлі і многіх іншых месцах на самой справе сядзелі беларускія гарнізоны. Але ў гэты дзень сёлета гістарычныя рэмінісцэнцыі мала займалі арганізаваныя расейскія масы. Галоўнай для арганізатараў і масоўкі была цяпершчына. На Манежнай плошчы ў Маскве “Молодая гвардія” (пуцін-югенд) сабралася на мітынг-канцэрт. Грымела папса, інтэрвэнтаў ніхто не згадваў. Потым уключылі вялізазны экран, зь якога да “югенда” зьвярнуўся Б. Грызлоў, старшыня Дзярждумы. Ён доўга не прамаўляў. Толькі бадзёра гукнуў: “Мы верим в Россию? Мы верим в президента? Мы верим в себя?!” Плошча штораз раўла камсамольскімі галасамі – “Да-а-а!” Маскоўскае “Зіг-хайль!” коціцца па прасторах лапатнай, адсталай і няшчаснай імпэрыі.

7 лістапада парэшткі камунізму арганізоўвалі сваё сьвяткаваньне. Невялікімі купкамі яны сабраліся каля ленінаў у Менску, Віцебску і іншых гарадах Беларусі. З кожным годам яны выглядаюць усё больш кур’ёзнымі гістарычнымі выкапнямі. У асноўным пажылыя асобы трымалі савецкую сымволіку і сьцягі БССР-РБ, партрэты Леніна і Сталіна. Іх ніхто не чапаў. Падобна, што ў нас гэтая малалікая сэкта паступова вымірае. У Маскве іх сканцэнтравалі значна больш, раздалі чырвоныя сьцягі і транспаранты пра “соціалістіческую революцію”. Надрываліся аркестры, па праспэктах не маглі праехаць аўтамабілі. Масква на поўным сур’ёзе застаецца сталіцай бальшавізму. У некаторых іншых месцах камуне пашэнціла значна менш. У Львове ў сотню камуністаў, што сабраліся каля помніка Чырвонай арміі (на Заходняй Украіне не засталося ўжо аніводнага леніна), людзі пачалі кідаць яйкі і іншыя прадметы. Міліцыя ледзь здолела спыніць украінцаў, якія хацелі пабіць чырвоных. Людзі трымалі ў руках (а потым спалілі) пудзілы з партрэтамі генсека кампартыі Украіны Сіманенкі і генсека “партыі сацыяльнай справядлівасьці” Вітрэнкі. “Сацыяльны марш” у Львове зусім не атрымаўся. Пасьля бальшавіцкага мітынгу вакол помніка засталіся кучы яечнага шалупіньня і іншага сьмецьця, якое паслужыла “оружіем пролетаріата”. З усяго гэтага чырвонага вадэвіля найбольш крыўдным ёсьць факт, што менавіта ў нашай Беларусі ўгодкі бальшавіцкага перавароту ў чужым нам горадзе застаюцца афіцыйным сьвятам у нашых гарадах.

У дзень бальшавіцкіх угодкаў прагучаў голас з-за кратаў. Алігарх М. Хадаркоўскі (былыя савецкія дысыдэнты сур’ёзным тонам называюць яго “совестью Россіі”) з чыцінскага астрога зьвярнуўся да насельніцтва РФ. Ён заклікаў на парляманцкіх выбарах 2 сьнежня сёлета ісьці на выбарчыя ўчасткі і прагаласаваць “за любую малую партию, которая не вызывает презрения”. Да такой формы “іді і скажі своё НЕТ” не дадумаліся ў свой час нават менскія падстаўныя псэўдаапазыцыянэры. Арыгінальная фармулёўка, аднак, (пасьля абкаткі ў Расеі) можа паступіць на ўзбраеньне калякіных-івашкевічаў-мілінкевічаў і іншых з прамаскоўскай фронды, якія ўжо цяпер у адкрытую намерваюцца весьці людзей на галасаваньне на чарговых палатных “выбарах”. Беларусам трэба быць пільнымі і не дазволіць у чарговы раз падмануць сябе падстаўным.

Падобна на тое, што Масква зусім не чакала апэратыўных дзеяньняў уладаў Грузіі па спыненьні правакацыі, арганізаванай на маскоўскія грошы. Раніцай і нават апоўдні 8 лістапада Крэмль яшчэ ня мог ачухацца пасьля атрыманьня зьвесткі пра ўвядзеньне надзвычайнага становішча ў краіне, якую па загадзе імпэрыі хацелі б расхістаць антыдзяржаўныя прамаскоўскія сілы. У нэтрах крамлёўскіх кабінэтаў назіраецца чыста эмацыйная рэакцыя, галоўны начальнік маўчыць як вады ў рот набраўшы. Як і ў даўнія смутныя часы на чырвоны гаўбец Гранавітай палаты выштурхнулі баяраў, якія запоўнілі сабой інфармацыйны вакуум. Старшыня Дзярждумы Б. Грызлоў (крыва і ненатуральна ўсьміхаючыся) сказаў, што “у Грузіі пачынаецца кравапраліцьце” і “усё арганізавала амэрыканская выведка”. Баярын Ю. Лужкоў заклікаў тэрмінова прызнаць незалежнасьць Абхазіі. Выглядае на тое, што адразу ж пасьля правалу апошняй лубянскай правакацыі з выбухам у Тальяці (дзе тысячы людзей замахалі кулакамі і загаласілі: “Як толькі выбары, дык пачынаюцца выбухі! Усё мы разумеем, будзьце вы прокляты!”) Крэмль ўвальваецца ў яшчэ адзін, гэтым разам міжнародны правал.

Янка Базыль

8/11/2007 › Актуаліі


Навіны
Аналітыка
Актуаліі
Курапаты
Фотаархіў
Беларускія Ведамасьці
Змаганьне за Беларусь
Старонкі гісторыі
Цікавая літаратура

Пошук:




Каляндар:

Лістапад 2007
П А С Ч П С Н
« Кас   Сьн »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Ідзі і глядзі:

НАРОДНАЯ ПРАГРАМА «ВОЛЬНАЯ БЕЛАРУСЬ»

С. Навумчык. «Сем гадоў Адраджэньня, альбо фрагмэнты найноўшай беларускай гісторыі (1988-1995)»

З. Пазьняк. «Прамаскоўскі рэжым»

Зянон. Паэма «Вялікае Княства»

З. Пазьняк. «Развагі пра беларускія справы»

Курапаты  — беларуская сьвятыня

Збор фактаў расейскага тэрору супраць беларусаў

З. Пазьняк. «Беларуска-расейская вайна»

«Новае Стагоддзе» (PDF)

«Гутаркі з Антонам Шукелойцем» (PDF)

Парсіваль

RSS


Беларуская Салідарнасьць:

ПЛЯТФОРМА НАРОДНАГА ЯДНАНЬНЯ.

1. Беларуская Салідарнасьць гэта ёсьць плятформа Беларускага Адраджэньня, форма ідэйнай лучнасьці паміж беларусамі і пазыцыя змаганьня з акупацыйным антыбеларускім рэжымам. Яе дэклярацыя салідарнасьці простая і надзейная, па прынцыпу Каліноўскага:
— Каго любіш?
— Люблю Беларусь.
— Дык узаемна.

2. Зьместам беларускага яднаньня ёсьць Беларуская нацыянальная дзяржава. Сымвалам Беларускай дзяржавы ёсьць нацыянальны Бел-Чырвона-Белы Сьцяг і гэрб Пагоня.

3. Беларуская Салідарнасьць стаіць за праўду Беларускага Адраджэньня, якое кажа: «Не правы чалавека — галоўнае для беларусаў, а незалежнасьць і свабода, бо не бывае „правоў чалавека“ пад акупацыяй». Трэба змагацца за свабоду і вызваленьне Беларусі, а не прасіць «правоў» у рэжыма і акупантаў. Акупанты правоў не даюць. Яны пакідаюць нам «права» быць рабочым матэрыялам дзеля іхных імпэрскіх інтарэсаў.

4. Беларуская Салідарнасьць сцьвярджае і абараняе дэмакратычныя каштоўнасьці народнага агульнанацыянальнага кшталту, якія мусяць шанаваць і бараніць усе беларусы перад небясьпекай агрэсіўнай пагрозы з Расеі і перад палітыкай антынацыянальнага рэжыму Лукашэнкі на Беларусі.

5. Беларуская Салідарнасьць мацуе грунт, кірунак дзеяньняў і ідэі беларускага змаганьня ў абарону беларускай незалежнасьці, мовы, культуры, беларускай нацыянальнай уласнасьці, маёмасьці і беларускай дзяржаўнай сістэмы дэмакратычнага існаваньня нацыі.

6. Усіх беларусаў як нацыю злучае і яднае беларуская мова, беларуская гісторыя, беларуская зямля, беларуская культура, беларуская дзяржава і ўся беларуская супольнасьць людзей — Беларускі Народ.

7. Усе беларусы, незалежна ад сьветапогляду і палітычных кірункаў, яднаюцца дзеля абароны беларускіх каштоўнасьцяў, беларускіх сымвалаў і беларускіх нацыянальных інтарэсаў.

8. Формы дзейнасьці Беларускай Салідарнасьці могуць быць рознымі, але заўсёды павінна ўлічвацца антыбеларуская палітыка прамаскоўскага рэжыму на Беларусі і пагроза нашаму нацыянальнаму, культурнаму і дзяржаўнаму існаваньню. Таму ва ўсіх справах — Беларусь перад усім. Трэба шанаваць усё беларускае. Шанаваць беларускую дзяржаўнасьць. Шанаваць беларускую мову і беларускі народ. Шанаваць беларускую зямлю і беларускую культуру. Шанаваць здабытак народнай працы. Беларус беларуса мусіць бараніць перад небясьпекай. Беларус беларусу мусіць дапамагаць. Беларус беларуса павінен падтрымліваць паўсюдна на Беларусі і ва ўсім сьвеце.


Сябры й партнэры:

Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя - БНФ

Народная Перамога

[ Усе сябры ]




Лічыльнік:


Беларуская Салідарнасьць // Усе правы абароненыя // 2000—2020
Сувязь