Сьнежаньскі Сойм Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

12 сьнежня сёлета адбыўся чарговы Сойм Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. Сойм заслухаў даклад сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ,:

“Тое, што Бацькаўшчына, за долю якой змагаюцца лепшыя людзі, заўсёды мае будучыню, засьведчыла Ўкраіна. Ведайма таксама, што ў нашай змагарнай справе ёсьць вялікі сэнс, які мусіць рэалізавацца. Хай нас нічога не палохае тое, што насуперак, і хай не бянтэжыць. Набліжайма толькі наш беларускі сьветлы час.

Пасьля таго, як прамаскоўскі рэжым і ягоная “апазыцыя” правялі афёру з незаконным “рэфэрэндумам”, пастава арганізатараў і ўдзельнікаў гэтых падзеяў стала поўнасьцю зразумелай нават для тых, хто яшчэ спадзяваўся на нечаканыя перамены ў іхняй сьвядомасьці. Ніякіх “пераменаў” ужо ня будзе. Гэта страчаныя, скончаныя людзі. Ніхто зь іх не дарос да Беларусі. Таму гаварыць пра Бацькаўшчыну зь імі – гэта марнасьць, і нічога, акрамя шкоды Айчыне, нельга ад іх чакаць.

Трэба канчаткова адсекчы ўсю гэтую лібэра-камуну. Быў жа ўжо і 2001 год (выбары Прэзыдэнта), калі ўсе яны перакінуліся на падстаўнога стаўленьніка Масквы (У. Ганчарыка), не зважаючы на камуністычную адыёзнасьць і нікчэмнасьць гэтай фігуры. Тады яны зрабілі сьведамы выбар паміж нацыянальнай дэмакратыяй і маскоўскім праектам толькі дзеля таго, каб спажыць чужыя датацыі ды рэсурсы. Гэта ніякія не палітыкі. Яны, як кароста. Людзі-трава, пена на мутнай вадзе, карыстаюць з чужых інтарэсаў. Незаконны “рэфэрэндум”, на які яны зганялі людзей, паставіў на адносінах да іх апошнюю кропку.

Задума рэжыму з так званым “рэфэрэндумам” была простая – любым спосабам захаваць і ўвекавечыць уладу Лукашэнкі. Гэтая задача была нахабна вырашаная. У тым, што гэта рэжыму ўдалося зрабіць, не апошнюю ролю сыгралі лібэральная Эўропа і падстаўная “апазыцыя” ў Беларусі. Але галоўная прычына ў тым, што ў абарону сваёй нацыянальнай годнасьці і будучыні не паднялося беларускае грамадзтва.

Не паднялося яно таму, што ня бачыць ні чалавекаў, ні сілы, ні ідэалаў, дзеля якіх можна падняцца. І тут народ мае рацыю. Ніхто ня будзе падтрымліваць нікчэмнасьцяў і рухацца ў пустату. Тым часам Украіна паказала, якім можа стацца наш шлях.

Я ўжо казаў раней, што правядзеньне і фальсіфікацыя незаконнага “рэфэрэндуму” азначае канец усялякага выбарчага змаганьня на Беларусі; выбары 2006 года будуць праведзены гэтак жа, як і “рэфэрэндум” 17-га кастрычніка. Я адзначыў, што трэба нам будзе яшчэ дадаткова падумаць над прэзыдэнцкімі выбарамі 2006 года.

Быў час нам падумаць, параіцца і прааналізаваць. Вынік аналізу такі: мы абавязкова мусім прыняць удзел у выбарах Прэзыдэнта.

На незаконным “рэфэрэндуме” 17 кастрычніка народ прымушалі выказаць адносіны толькі да адной асобы – да Лукашэнкі. Там не існавала асабовага выбару, але было асабовае адмаўленьне (адмаўленьне рэжыму Лукашэнкі). Гэтае адмаўленьне можна было рэалізаваць толькі праз байкот. Нельга было “загружаць” машыну фальсіфікацыі. Яна мусіла круціцца сама з сабой, у халастую, і гэта было б усім відаць.

Нават калі б грамадзтва ў выніку байкоту не змагло б дасягнуць палітычнай перамогі, яно ўсяроўна мела б перамогу маральную. Лібэра-камуна пад шэпт эўрапейскіх чэмбэрленаў пазбавіла яго гэтай магчымасьці. Беларускі народ прынізілі, ашукалі і абплявалі нахабна ў твар. Вось чым скончыўся ілжывы лямант “скажы сваё НЕ” і загон людзей у фальшыўную пастку на “ўсенароднае” галасаваньне.

Тым часам прэзыдэнцкія выбары, нават пры наяўнасьці абсалютнага адміністрацыйнага рэсурсу і адладжанай машыны фальсіфікацыі, ствараюць іншую карціну дачыненьняў у грамадзтве, чым рэфэрэндум пра адносіны да адной асобы і нават чым выбары ў парлямант.

Выбары Прэзыдэнта ў цяперашняй Беларусі прадугледжваюць выбар паміж канкрэтнымі людзьмі – паміж асобай прамаскоўскага рэжыму і асобай нацыянальнай альтэрнатывы. Калі такой альтэрнатывы ня будзе, то ня будзе і выбару. Па вялікім кошце гэта абазначала б, што няма і нацыі. Бо нацыя не існуе ў сьлепаце. Яна – відушчая. Таму беларуская альтэрнатыва павінна быць. Беларуская ідэя павінна быць відочнай. Народ мусіць яе бачыць і ведаць, што яна ёсьць.

Сам факт пастаноўкі нацыянальнай дэмакратычнай беларускай альтэрнатывы супраць антынацыянальнай антыдэмакратычнай і прарасейскай альтэрнатывы – гэта ўжо засьведчыць пра нацыянальную пэрспэктыву беларускага народа.

Змаганьне за пэрсаніфікаваную будучыню нацыі на прэзыдэнцкіх выбарах можа стацца мацнейшым за ўсялякую фальсіфікацыйную машыну і за ўсялякі адміністрацыйны рэсурс тады, калі за выбар свайго лёсу заступіцца сам народ.

Рэжыму ня ўдасца перамагчы Беларускую ідэю. Тым часам рэжым будзе старацца не дапусьціць яе рэалізацыі. Улічваючы, што рэжым, практычна, адмежаваўся ад Заходняга сьвету і спадзяецца толькі на Маскву, парадыгма яго дзеяньняў будзе такой жа, як і ў афёры з “рэфэрэндумам”: захаваць уладу, не зважаючы ні на што, перамога – любым незаконным спосабам.

Першаснай ягонай задачай будзе не дапусьціць беларускай нацыянальнай альтэрнатывы ў выбарах. Рэжым будзе імкнуцца правесьці выбары без альтэрнатывы, абмежаваўшыся падстаўкай якога-небудзь рэжымнага супольніка, тыпу Гайдукевіча. Нават з падстаўной “апазыцыі” наўрад ці захочуць каго-небудзь мець, бо ім ужо непатрэбны лішні клопат і лішнія гульні.

Але сітуацыя можа стацца іншай, калі хораша заманіфэставаць нашую ідэйную моц. Наша ідэйная моц палягае на плятформе ініцыятывы Беларуская Салідарнасьць. На гэтай жа ініцыятыве базуецца і наша арганізацыйна-палітычная ды агітацыйная дзейнасьць.

Незаконны “рэфэрэндум” 17 кастрычніка выразна абазначыў дзьве пазыцыі, што існуюць у беларускай палітыцы:

– прамаскоўскую (гэта рэжым і ягоная “апазыцыя” разам зь ярлычкамі, тыпу “пяцёрка плюс” і з усёй усходняй і заходняй агентурай);

– і незалежніцкую, беларускую, што стаіць на грунце дэмакратычнай незалежнасьці Беларусі, першаснасьці беларускай культуры, мовы і нацыянальнага эканамічнага інтарэсу краіны.

Мы стаім на незалежніцкай беларускай дэмакратычнай пазыцыі. Наша нацыянальная альтэрнатыва рэжыму зыходзіць з думак, надзеяў і спадзяваньняў беларускага народа, выяўляе гэты народ і абапіраецца на яго. Наша альтэрнатыва ёсьць альтэрнатыва Беларускага Народа.

Прапаную сябрам Сойму прыняць пастанову па гэтым пытаньні, абапіраючыся на ранейшае рашэньне і ўлічваючы вызначэньне пазыцыяў, якія выявіліся пасьля выбараў 2001 года і пасьля незаконнага “рэфэрэндуму” 17 кастрычніка гэтага году.

Другім пунктам пастановы прапаную прыняць рашэньне аб арганізацыйнай падрыхтоўцы да выбарчай кампаніі.

Адзначыць, што наша пазыцыя на выбарах абапіраецца на плятформу ініцыятывы Беларуская Салідарнасьць.

Ініцыятыва Беларуская Салідарнасьць створана намі яшчэ ў 2000 годзе. Тады ж сфармуляваныя былі і асноўныя палажэньні ініцыятывы, якая сёньня набывае другое дыханьне. Мне бачыцца ў ёй, як і чатыры гады таму, магчымасьці вялікай злучальнай ідэі, руху, які можа мабілізаваць усю нацыю ў змаганьні за свой гонар, годнасьць, культуру, інтарэсы і справядлівасьць”.

З дакладамі выступілі сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ, і сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Фронту і Партыі. Яны ахарактарызавалі актуальную палітычную сітуацыю і разгледзелі арганізацыйныя пытаньні. Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі пра моцны ўплыў падзеяў на Украіне на сьведамасьць беларусаў, якія зноў атрымалі ўпэўненасьць у магчымасьці дзяржаўных пераўтварэньняў і нармальнага нацыянальнага разьвіцьця ў Беларусі. Для гэтага беларусам трэба злучыцца, быць салідарнымі ў барацьбе супраць расейскай імпэрскай акупацыі і яе марыянэткавых паслугачоў. Сябры падкрэсьлілі, што людзі па ўсёй краіне канчаткова згубілі давер да “аб’яднанай” псэўдаапазыцыі (“пяцёрка плюс” ды інш.), якая подла ашукала народ, заклікаючы разам з рэжымам ісьці на рэжымны “рэфэрэндум” і “выбары” 17 кастрычніка.

Сойм разгледзеў і прыняў Плятформу народнага яднаньня “Беларуская Салідарнасьць”, прыняў Пастанову “Аб вылучэньні Зянона Пазьняка, лідэра Беларускага Нацыянальнага Адраджэньня, кандыдатам на выбары Прэзыдэнта Беларусі і аб падрыхтоўцы да выбарчай прэзыдэнцкай кампаніі”, а таксама ухвалу “Народ абараніў Украіну ад расейскай імпэрыі КГБ”.

Сойм Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

12 сьнежня 2004 г., Менск

=============

Пастанова

1. Сойм пацьвярджае ініцыятыву па вылучэньні Зянона Пазьняка, лідэра Беларускага Нацыянальнага Адраджэньня, кандыдатам на выбары Прэзыдэнта Беларусі як асабовую альтэрнатыву ад беларускай народнай плятформы.
2. Сябрам Партыі,арганізацыйным структурам Партыі разгарнуць падрыхтоўку да выбарчай кампаніі Прэзыдэнта Беларусі і гэтую задачу лічыць прыярытэтнай на перыяд 2004-2006 гады.

12 сьнежня 2004 г.
Сойм Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

====================

НАРОД АБАРАНІЎ УКРАІНУ
АД РАСЕЙСКАЙ ІМПЭРЫІ КГБ
(Ухвала)

Украінская рэвалюцыя засьведчыла ўсяму сьвету, што ўкраінскі народ больш не дазволіць зьдзеку над сабой. Народная салідарнасьць і высокая палітычная культура абаронцаў Украіны супрацьстаялі цёмным сілам рэакцыі, зброяй якіх ёсьць падман і гвалт. Сьведамыя беларусы з хваляваньнем сачылі за драматычным разьвіцьцём падзеяў у Кіеве і іншых рэгіёнах Украіны. Мы бачым, што, апракідваючы нахабную выбарчую фальсіфікацыю, украінскія патрыёты змагаюцца за Бацькаўшчыну, за незалежную Дзяржаву, за родную мову і культуру, за будучыню сваіх дзяцей. Змаганьне ідзе супраць расейскага імпэрыялізму, супраць дыктатуры ФСБ-КГБ. Правалам скончылася агрэсіўная спроба Масквы прывесьці да ўлады на Украіне калябарацыйныя структуры на чале з данецкім крымінальнікам і пракласьці шлях да новай імпэрскай акупацыі Украінскай Дзяржавы. Для ўсёй цывілізаванай Эўропы прыкладам ёсьць патрыятызм мільёнаў украінцаў і высокі маральны дух барацьбітоў. Цяпер перад Украінай адкрываецца пэрспэктыва стваральнай працы на карысьць нацыянальных інтарэсаў, пэрспэктыва вяртаньня ў сямью народаў эўрапейскай хрысьціянскай цывілізацыі.

Для беларускага народу подзьвіг мільёнаў украінцаў ёсьць крыніцай натхненьня і ўзорам агульнага клопату аб сваім жыцьці і дяржаўных справах. Няма вечных імпэрыяў, няма вечных дыктатураў. Сёньня Украіна – заўтра Беларусь!

Сойм Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

12 сьнежня 2004 г. Менск

13/12/2004 › Навіны