На самым пачатку, у чатырнаццатым годзе, Украіну выратавалі дабраахвотнікі. Стан арміі быў такі, што… яе проста не было. А тая, што была, дзейнічала так, што выклікала толькі адзін рэфлекс: хочаш выжыць – трымайся падалей.
Гэтыя людзі ўсе загінуць. І ты разам зь імі. Што вы робіце! Так нельга! Ніхто нічога не разумеў, ніхто ня ўмеў ваяваць, поўны развал, распад, расслаеньне, неразуменьне таго, што адбываецца, у галовах. Страшны быў час. Яго ўтрымалі толькі дабраахвотнікі. Яны таксама ня ўмелі ваяваць. Але менавіта яны далі краіне той неабходны час, каб яны разам з арміяй прышла ў сябе. І стала на ногі. Гэта не такая ўжо і вялікая колькасьць людзей, раскіданая па блок-пастарунках. Але не было б іх – не было б нічога. Дзякуй.
Аркадзь Бабчанка
Крыніца: Фэйсбук.