Тэракт 31 кастрычніка, хто б яго ні арганізаваў, зачыніў для Пуціна сірыйскую пастку.
Пасьля таго, як авантура “Русского міра” і “Наваросіі” правалілася, яму было неабходна тэрмінова памяняць тэлевізійны парадак дня. Ён хату пакінуў, пайшоў ваяваць, каб зямлю ў Алепа шыітам аддаць. Але цяпер усім стала зразумела, што кошт ягонай бессэнсоўнай заморскай выправы будзе вялізным.
8 лістапада, ён яшчэ не перапыніў свайго аглушальнага маўчаньня. І ня дзіва. У яго толькі два вельмі дрэнных рашэньні. Першае – прызнаць памылку і згарнуць апэрацыю. Другая драматычная зьнешнепалітычная параза запар для любога дыктатара азначае страту асабістай улады. Ён даволі хутка ліквідуецца сваім атачэньнем. Прыкладаў цемра. У тым ліку з айчыннай гісторыі.
Другі варыянт – упырскнуць тэлевізійнай іголкай у вены грамадзтва вялізную дозу абязбольваючаго наркотыка, рэзка павялічыць экспэдыцыйны корпус і паабяцаць замачыць у пясчаных сарцірах цемры і цемры неразумных сунітаў назло пыхлівым піндосам.
Праз два-тры месяцы настане непазьбежная ломка з вельмі непрыемнымі наступствамі ўжо ня толькі для дыктатара але і для рэжыму і для краіны ў цэлым.
Колькі гадзін таму я абмяркоўваў гэтую дылему з вядомым ваенным гісторыкам і экспэртам. Ён справядліва зазначыў, што калі з сітуацыйнай пасткі няма выйсьця, то той, хто валодае інфармацыйнай плыньню, можа ліквідаваць саму пастку. Сьцерці яе ластыкам з апэрацыйнай памяці айчынных тэлепузікаў.
Бо ўвесь сірыйскі сюжэт ускаламуцілі ў тэлевізійнай прабірцы менавіта для таго, каб сьцерці ўкраінскі правал. А цяпер сьціраем сірыйскі. Сьледства скончана, забудзьцеся. Не было ніякага Асада, шыітаў, сунітаў, ідзілаўцаў на далёкіх рубяжах, 244-х загіблых у авіякатастрофе, жаўнера, павешанага ў казарме, камічнага боўдзілы-генэрала ў акулярах. Гэта была інфармацыйная хітрасьць, калі хочаце, манеўр, які адцягвае ўвагу, у гібрыднай вайне.
А цяпер, увага!!! Вяртаемся на Цэнтральны фронт 4-й Сусьветнай вайны з англа-саксонскім сьветам. Жыдабендэраўцы, што захапілі Марыюпаль, жорстка зьдзекуюцца над расейскім насельніцтвам, пазбаўляюць яго выбарчага права, зноўку ўкрыжавалі рускага хлопчыка ў майтках на дошцы аб’яваў. Вставай страна огромная!!!
Трыюмфальны праход па вуліцах “вызваленага Марыюпаля” бранетанкавай калёны з двайніком (муляжом) правадыра Русского міра ў адкрытым люку галаўной машыны выцясьніць з памяці расейскага абывацеля ўсё непрыемнае і працягне палітычнае жыцьцё самога правадыра альбо другога яго двайніка на некаторы час.
Захад, зразумела, выкажа глыбокую заклапочанасьць і, магчыма, нават выйдзе з Менскага працэсу. Але і строгая настаўніца Мэркэль, і пыхлівы афраамэрыканец пададуцца крамлёўскім амаль роднымі пасьля незразумелых барадатых людзей з кінжаламі і супрацьтанкавымі ракетамі “BGM-71 TOW”.
Андрэй Піянткоўскі
Пераклад з расейскай. Крыніца: http://www.kasparov.ru/material.php?id=563F385EEB888