(Карэспандэнт: ) “А якія праблемы, апроч тэлефона?”
(Прышчэпа: ) “Людзі ніякага быдла не трымаюць. Яны нічога ня сеюць, а толькі ходзяць, каб дзе-небудзь сьперці і прадаць”.
(Карэспандэнт: ) “А шмат такіх у Цяпіне?”
(Прышчэпа: ) “Шмат. Вось глядзіце па вуліцы: адна хата, другая, трэцяя. Яны працаваць ня хочуць. Працаваць тут можна, але яны ня хочуць”.
(Карэспандэнт: ) “А ад сельсавету можна дамагчыся нечага?”
(Прышчэпа: ) “Нічога!
( Паводле: Ягор Маёрчык, Цяпіна, Чашніцкі раён; радыё “Свабода”)
У апошні час часьцей і часьцей можна прачытаць і пачуць нешта падобнае. Гэтая зьява (адмаўленьне ад працы і выжываньня) раней была цалкам не характэрная для Беларусі. Гэта ўжо расейскі быт, зь якога заўсёды грэбліва сьмяяўся беларус. Цяпер мы бачым як духоўны рэгрэс , “расейшчына” датыкаюць беларускай душы. Братове, змагаймася з прамаскоўскім рэжымам, ратуйма нашы душы!
Тамаш Ракса